rupa građana „Ne damo Bobiju“ saopštila je da analiza prostornog odnosa istražnog polja kompanije „Constantin Resources Limited“ i hidrografske mreže planine Bobije, prema njihovim tvrdnjama, ukazuje na direktnu povezanost između zone planiranih geoloških istraživanja i izvorišta reke Tribuće, najveće pritoke Trešnjice.
Kako navode, granice istražnog polja obuhvataju izvorišne zone i gornji tok reke Tribuće, dok se nizvodno nalazi Specijalni rezervat prirode „Klisura reke Trešnjice“. Iako se deo izvorišta formalno nalazi izvan granica zaštićenog područja, iz ove građanske inicijative upozoravaju da prirodni vodotokovi ne prate administrativne granice, zbog čega bi, kako smatraju, eventualni uticaji na izvorišta mogli imati posledice i po zaštićeni rezervat.
Predstavnici inicijative ističu da upravo zbog povezanosti vodotokova smatraju da je neophodno posebnu pažnju posvetiti zaštiti izvorišnih zona i sagledavanju svih mogućih posledica planiranih istražnih radova na životnu sredinu.
Istražno polje i sliv Trešnjice
Prema njihovim tvrdnjama, na kraškom terenu planine Bobije, gde se izvori Tribuće nalaze u blizini starog rudnika barita, svaka aktivnost koja bi mogla da utiče na kvalitet ili režim podzemnih i površinskih voda predstavlja potencijalni rizik za čitav sliv Trešnjice. Posebno izražavaju zabrinutost zbog mogućnosti da se eventualne posledice istražnih radova prenesu nizvodno do jednog od najvrednijih zaštićenih prirodnih područja u Srbiji.
Iz grupe građana navode da ovo pitanje, po njihovom mišljenju, nije isključivo ekološko, već i pravno. Podsećaju da je Uredbom o zaštiti Specijalnog rezervata prirode „Klisura reke Trešnjice“ („Službeni glasnik RS“, br. 50/95) zaštićeno područje klisure reke Trešnjice i Tribuće.
Kako ističu, član 5. te uredbe propisuje zabranu aktivnosti koje mogu dovesti do zagađenja voda i ugrožavanja prirodnih vrednosti rezervata, zbog čega smatraju da svaka aktivnost u izvorišnom području Tribuće mora biti sagledana kroz moguće posledice po čitav vodni sistem.
Takođe ukazuju i na član 13. iste uredbe, kojim je, kako navode, propisana obaveza usklađivanja svih planova i aktivnosti sa ciljevima zaštite rezervata. Zbog toga ocenjuju da se istraživanja mineralnih sirovina ne mogu posmatrati odvojeno od obaveze očuvanja prirodnog dobra koje se nalazi neposredno nizvodno.
Grupa građana podseća i da Klisura reke Trešnjice predstavlja međunarodno značajno područje za ptice (IBA) i jedno od poslednjih staništa beloglavog supa u Srbiji. Zbog toga smatraju da se zaštita ovog prostora ne može zasnivati isključivo na administrativno utvrđenim granicama, već na razumevanju prirodnih procesa koji povezuju planinu, izvore i rečne tokove.
„Posledice se ne zaustavljaju na granici istražnog polja. Kod voda granice nisu administrativne“, poručuju iz građanske inicijative „Ne damo Bobiju“.
Leave feedback about this